Artykuły arcybiskupa lwowskiego ob. łacińskiego Jana Skarbka wydane 14 czerwca 1714 roku
Żródło: Z. Budzyński - Kresy południowo-wschodnie w drugiej połowie XVIII wieku, Tom 3
- Duchowni ruscy, dyjakoni, presbytery, jako też zakonnicy bazyliani, i na cerkiewnych usługach actualiter ludzie będący, w jedności Kościoła Ś[więtego] Rzymskiego zostający, tychże przywilejów wolności uczestnictwo mają, którymi się i kapłani łacińskiego obrzędu zaszczycają. I ktoby ich osobom wiolencje czynił, albo jakiekolwiek ciężary na nich zakładał, do danin, powozów, kontrybucjej pociągał z gruntów cerkiewnych, w klątwę przez przywileje Kościoła Bożego obwarowaną wpada.
- Wszystkich ludzi ruskich od własnego biskupa, albo urzędu jego wyklętych, nie powinni nasi kapłani przypuszczać do kościołów dla nabożeństwa za osobliwą wiadomością od zwierzchności naszej; jako też wzajemnie od nas, albo zwierzchności naszej duchownej wyklęci, do cerkwi na nabożeństwo nie mają być przyjmowani, o czym zwierzchność ma być obwieszczona.
- Chrzcić dzieci ruskich nasi kapłani nie mają pozwolenia, jako też i polskich dzieci ruscy duchowni, chyba in casu niebezpieczeństwa śmierci.
- Chrzest dzieci ma iść za obrzędem ojców, pogrzeby powinny być według każdego obrzędu Kościoła, jeden kapłan drugiemu diversi ritus nie powinien w tym czynić przeszkody, jako też w jurysdykcji duchownej i administracjej Sakramentów ludowi własnego obrzędu.
- Kiedy Polak bierze Ruską w stan małżeński, albo Rusin Polkę, zapowiedzi powinny być w obydwóch parochiach i wiara ma być dana od kapłanów parochialnych ab utrinque po odprawionych zapowiedziach; ślub ma iść za płcią białogłowską według dawnego zwyczaju; nie powinien ani mąż żony, ani męża żona przyciągać do swego obrządku.
- Plebani nasi łacińscy nie powinni czynić assystencjej i dawać ślubów małżeństwu ruskiemu, ani ruscy łacińskiemu, bo taki ślub nieważny według Concil[lum] Triden[tinum].
- Plebani łacińscy nie powinni do obrzędu łacińskiego przypuszczać ludzi ruskich podczas teraźniejszej jedności świętej, którzy zaś przed jednością przyszli do obrządków Kościoła Rzymskiego i już zostają w obrządkach onego, zostawać mają według deklaracyj Nawyższego Pasterza, Urbana VIII sub die 7. Febr[uarii] w Roku Pańskim 1624 wydanej.
-
